Szansa na skrócenie oczekiwania na przeszczep

Wersja do wydruku   
Po tym jak Parlament Europejski przyjął 19 maja wspólne normy jakości i bezpieczeństwa narządów do przeszczepień, są szanse, że czas oczekiwania na przeszczepienie wątroby lub innego organu ulegnie skróceniu. Posłowie zatwierdzili wstępne porozumienie w tej sprawie między Parlamentem i Radą oraz poparli projekt "planu działania dotyczącego dawstwa i przeszczepiania narządów".

W ciągu ostatnich 50 lat przeszczepianie narządów stały się powszechną praktyką na całym świecie. Często jest to zresztą jedyna możliwa forma leczenia. Przeszczepianie narządów jest obecnie najbardziej opłacalnym sposobem leczenia schyłkowej niewydolności nerek i jedyną dostępną metodą leczenia schyłkowej niewydolności takich narządów, jak wątroba, płuca czy serce.

Jednak oczekiwanie na transplantację wciąż jest bardzo długie. Około 60 000 pacjentów znajduje się obecnie na listach oczekujących w UE, każdego dnia umiera 12 spośród tych osób. Wspólne normy jakości i bezpieczeństwa w dziedzinie dawstwa narządów i transplantacji mają ułatwić i przyspieszyć procedury i współpracę między państwami członkowskimi UE. Wprowadzi je dyrektywa, którą przyjął Parlament Europejski. Sprawozdawcą odpowiedzialnym za stanowisko PE i wynegocjowanie kompromisu z Radą był słowacki deputowany Miroslav Mikolák (EPP).

Przestrzeganie norm bezpieczeństwa w przypadku wykorzystania narządów w leczeniu pozwala wyeliminować różnego rodzaju zagrożenia, na przykład ryzyko przeniesienia na biorcę chorób zakaźnych lub nowotworowych. Jednakże procedury powinny być tak skonstruowane, aby nie wydłużały czasu oczekiwania na przeszczep. Ich ujednolicenie w krajach UE ułatwi też poszukiwanie dawców na terenie całej UE.

Każdy kraj wyznaczy instytucję odpowiedzialną za standardy jakości i bezpieczeństwa narządów ludzkich przeznaczonych do przeszczepień. Określi ona zasady obejmujące wszystkie etapy transplantacji, od pobrania narządu do jego przeszczepienia lub utylizacji, w oparciu o wspólne unijne normy ustanowione w dyrektywie.

Państwa członkowskie będą miały prawo utrzymać lub wprowadzić bardziej restrykcyjne zasady. Uzgodnieniom z Radą podlegały minimalne wymogi, którym muszą odpowiadać dane zbierane w przypadku każdego przypadku pobrania narządu lub tkanki. Każde państwo będzie też zobowiązane mocą dyrektywy do zapewnienia właściwego poziomu kwalifikacji i przeszkolenia specjalistycznego personelu medycznego.

Państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia najwyższej ochrony żywych dawców. Pobranie narządu od człowieka musi być dobrowolne i "honorowe" (czyli nieodpłatne). Posłowie zaznaczają jednak, że zasada braku płatności nie stanowi przeszkody dla żywych dawców od otrzymania odszkodowania, pod warunkiem, że ogranicza się ono wyłącznie do zwrotu wydatków i strat w dochodach.

Państwa członkowskie zobowiązane są też do wprowadzenia zakazu ogłaszania potrzeby nabycia organu do przeszczepu lub oferty sprzedaży narządów ludzkich. Nie mogą one być przedmiotem działalności, której celem jest osiągnięcie korzyści finansowych.

Komisja powoła sieć właściwych organów służącą wymianie informacji na temat doświadczeń uzyskanych w zakresie wdrażania dyrektywy oraz określi procedury ich przekazywania między państwami.

Państwa członkowskie są zobowiązane do wdrożenia postanowień dyrektywy do prawodawstwa krajowego w ciągu 2 lat od jej wejścia w życie.

Posłowie przyjęli także sprawozdanie autorstwa Andresa Perello Rodrigueza (S&D, ES), w którym pozytywnie ocenili plan działania Komisji w sprawie dawstwa. Zwrócili też uwagę na fakt, że wyznaczanie w każdym szpitalu koordynatorów do spraw transplantacji i wymiana informacji na temat dobrych praktyk pomoże krajom o niskim poziomie dostępności organów podwyższyć liczbę dokonywanych pobrań i przeszczepień.

Posłowie zwrócili się do państw członkowskich o rozważenie możliwości ułatwienia obywatelom wpisywania się do rejestru dawców. Chętni mogliby dokonywać tej czynności na przykład przy ubieganiu się o paszport. Odpowiednia adnotacja pozwalająca zidentyfikować posiadacza dokumentu jako potencjalnego dawcy narządów mogłaby pojawić się w dowodzie tożsamości lub w prawie jazdy. źródło: Parlament Europejski za Kurierem Elektronicznym MP

KOMETARZE

Brak komentarzy
Projektowanie stron SSI