Stanowisko Dotyczące Leczenia Wirusowych Zapaleń Wątroby Typu C u Dorosłych

Wersja do wydruku   

STANOWISKO ZARZĄDÓW GŁÓWNYCH POLSKIEGO TOWARZYSTWA EPIDEMIOLOGÓW l LEKARZY CHORÓB ZAKAŹNYCH ORAZ POLSKIEGO TOWARZYSTWA HEPATOLOG1CZNEGO DOTYCZĄCE LECZENIA WIRUSOWYCH ZAPALEŃ WĄTROBY TYPU C U DOROSŁYCH

Zakopane 03.04.2004r.

W odpowiedzi na liczne pytania internautów dotyczacych wyprcowanego stanowiska dotyczacego leczenia wzw typu c u dorosłych publikujemy cały tekst przyjętego dokumentu.


W ubiegłym roku oszacowano, iż w Polsce liczba zakażonych HCV wynosiła ponad 700 tysięcy. Utrudniony dostęp do leczenia przeciwwirusowego powoduje systematyczne pogarszanie się ich stanu zdrowia oraz stanowi zagrożenie dla osób nie zakażonych, czego wyrazem jest stały wzrost liczby nowych zachorowań.

1. Standardowym leczeniem przewlekłych zapaleń wątroby jest terapia skojarzona z zastosowaniem pegylowanego interferonu alfa i rybawiryny. W przypadku przeciwwskazań, działań niepożądanych lub nieskuteczności terapii możliwe jest stosowanie innych interferonów, w połączeniu z rybawiryną lub monoterapia wybranym preparatem interferonu.

2. Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu C wymaga 24 tygodniowej monoterapii jednym z preparatów interferonu.

3. Rozpoznanie zakażenia HCV polega na wykryciu przeciwciał anty-HCV i/lub obecności HCV-RNA w surowicy krwi lub w tkance wątrobowej, bądź w mononuklearach krwi obwodowej.

4 Przed zakwalifikowaniem do leczenia należy u chorego oznaczyć genotyp HCV, a w przypadkach zakażeń genotypami 1, 4, 5, 6 HCV również ilościowo stężenie HCV-RNA.

5. Leczeniem powinni być objęci chorzy z przewlekłym zapaleniem wątroby i wyrównaną marskością wątroby, jak również chorzy z pozawątrobowymi manifestacjami zakażenia HCV. W pierwszej kolejności do leczenia powinno się kwalifikować chorych z zaawansowanym procesem chorobowym, jak również współzakażonych wirusem HBV lub HIV oraz chorych dializowanych oczekujących na przeszczepienie nerki. Chorzy po przeszczepieniach narządów, u których stwierdza się wznowę zakażenia HCV powinni być leczeni.

6. W przypadkach wczesnej odpowiedzi wirusowej na leczenie, chorych zakażonych genotypem 1,4, 5 i 6 HCV należy leczyć 48 tygodni. Zakażonych genotypem 2 i 3 HCV należy leczyć przez 24 tygodnie bez ilościowych badań wiremii. Wczesna odpowiedź wirusowa to nie wykrycie HCN/-RNA w surowicy krwi w 12 tygodniu leczenia lub 100-krotne zmniejszenie HCV-RNA w tym czasie i nie wykrycie wiremii HCN/-RNA w 24 tygodniu leczenia. U chorych, u których nie uzyskano wyżej wymienionej odpowiedzi leczenie należy przerwać.

7. Leczenie uważa się za skuteczne jeśli po 24 tygodniach od zakończenia terapii nie stwierdza się obecności HCV-RNA w surowicy krwi. ;

8. Reterapię należy stosować u chorych z nawrotem wiremii HCV i u leczonych nieskutecznie. Stosuje się wówczas inne preparaty interferonu, niż poprzednio.

Stanowisko podpisali

Anna Boroń-Kaczmarska - Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie

Janusz Cianciara - Klinika Hepatologli i Nabytych Niedoborów Immunologicznych Akademii Medycznej w Warszawie

Robert Flisiak - Klinika Obserwacyjno-Zakaźna Akademii Medycznej w Białymstoku

Andrzej Gładysz - Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Akademii Medycznej we Wrocławiu

Zbigniew Gonciarz - Katedra i Oddział Kliniczny Chorób Wewnętrznych Śląskiej Akademii Medycznej w Sosnowcu

Waldemar Halota -Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Akademii Medycznej w Bydgoszczy

Jacek Juszczyk - Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Akademii Medycznej w Poznaniu

Małgorzata Pawłowska - Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Akademii Medycznej w Bydgoszczy

Krzysztof Simon - Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych Akademii Medycznej we Wrocławiu

Wojciech Służewski - Klinika Chorób Zakaźnych i Neurologii Dziecięcej Akademii Medycznej w Poznaniu

Marek Woynarowski - Klinika Gastroerrterologii Mepatologii i Immunologii IP CZD w Warszawie

KOMETARZE

Brak komentarzy
Projektowanie stron SSI